Blogmas Day 5. Μαμά με 3 γιους!
Από εχθές βρέχει ασταμάτητα. Πότε δυνατά και πότε πιο ήρεμα. Κοιμήθηκα ελάχιστα γιατί είχα και την έννοια του μεγάλου που είναι τόσα χιλιόμετρα μακριά. Είναι το πρώτο μου παιδί βλέπετε και ήμουν στην ηλικία του όταν τον γέννησα και στην ουσία μεγαλώσαμε μαζί και όταν είναι μακριά νιώθω κάπως. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Anyway!
Έφτιαξα καφέδακια για εμένα και τον άντρα μου, Ξύπνησα τον μικρό να φάει πρωινό και ετοίμασα το webex στο laptop μου. Φρόντισα το μωρό ώστε να είναι ήσυχο όσο ο μικρος έκανε μάθημα και ευτυχώς έμεινε ελάχιστα ξύπνιο. Όσο υποτίθεται ότι έκανε μάθημα ο μικρός ετοίμασα φαγητό και έκανα μερικές δουλειές, γιατί με τέτοιο καιρό δεν λειτουργώ, δεν θέλω να κάνω τίποτα. Ευτυχώς δεν έχουν μαθήματα για το Σαββατοκύριακο και δεν θα χάσω χρόνο κυνηγώντας τον μικρό να διαβάσει. Γιατί ναι μεν θέλει να είναι πρώτος αλλά βαριέται να διαβάσει και μονίμως τρώμε 4 ώρες για μία αντιγραφή, 2 φωτοτυπίες και λίγη ιστορία.
Η βροχή μας έκλεισε μέσα σήμερα. Ευτυχώς δεν είχε προπόνηση ο μικρός. Σήμερα ξεκίνησε το Πρωτάθλημα Acropolis jujitsu 2025 στο οποίο συμμετέχει και ο μικρός μου, όμως η κατηγορία του παίζει την Κυριακή. Έτσι και ο μικρός θα ξεκουραστεί και εγώ θα προλάβω να ετοιμάσω την στολή του χωρίς άγχος. Και αφού εμείς μείναμε μέσα και ο μπαμπάς μας πήγε στην δουλειά, διασκεδάσαμε βλέποντας Frozen 1 και Frozen 2 ενώ παράλληλα σιδέρωναν το βουνό από τα ρούχα που είχε μαζευτεί και δίπλωσα και το άλλο βουνό με τα εσώρουχα και τις κάλτσες. Δεν έχω χειρότερο από αυτό. Το κακό είναι ότι μετά πρέπει να μπουν όλα αυτά στις ντουλάπες. Δεν έχω όμως επιλογή θα τα βάλω.
Και κάπως έτσι η μέρα πέρασε γρήγορα. Και αφού έκανα μπάνιο τα παιδιά και τους έδωσα να φάνε, τα έβαλα για ύπνο και πήρα με την ησυχία μου τον μεγάλο να μάθω πώς περνάει και αν χρειάζεται κάτι. Το καλό μου, μου έστειλε φωτογραφίες με τους φίλους του από την χθεσινοβραδινή τους βόλτα. Χαίρομαι που περνάει όμορφα! Είναι ευτυχισμένος και αυτό με κάνει και εμένα ευτυχισμένη. Να είναι καλά το παιδάκι μου. Και τα αδέρφια του το ίδιο. Τίποτα άλλο δεν θέλω. Να έχουν υγεία και ευτυχία!
Μου φαίνεται ότι έχω παραγίνει ευαίσθητη τελευταία. Συγκινούμε εύκολα. Είναι και ο Δεκέμβρης με τα Χριστούγεννα που με κάνουν τόσο ευαισθητούλα. Σκέφτομαι τον χρόνο που πέρασε, τα χρόνια που περνάνε σαν νερό και δεν τα καταλαβαίνουμε και ειλικρινά θα ήθελα να μπορώ να πατήσω ένα κουμπί και να σταματήσω το χρόνο εδώ. Όχι για να μη γεράσω, αλλά για να χορτάσω πιο πολύ τα παιδιά μου. Να τα κρατήσω λίγο παραπάνω κοντά μου πριν ανοίξουν τα φτερά τους και πετάξουν προς τα όνειρά τους.
Πάλι με πήραν τα ζουμιά. Άστο καλό πια! Σας αφήνω πριν βάλω τα κλάματα για τα καλά.
Goodnight and many many kisses! See you tomorrow for Blogmas Day 6!
Argi's diary 