Καλή εβδομάδα. Δευτέρα σήμερα και όλη η κούραση του σαββατοκύριακου βγήκε σήμερα και όχι μόνο σε εμένα. Ξύπνησα το πρωί κανονικά στις 7:00 να ετοιμάσω πρωινό για τον μικρό και να τον ξυπνήσω. Όση ώρα έφτιαχνα το πρωινό σκεφτόμουν τι καλά θα ήταν να κοιμόμουν λίγο ακόμη όχι πολύ λίγο.
Οι προσευχές μου εισακούστηκαν μιας και ο μικρός μετά από καθημερινές εξαντλητικές προπονήσεις δεν είχε κουράγιο να σηκωθεί και έτσι δεν πήγε σχολείο. Ναι ναι κάναμε Day off σήμερα από το σχολείο, όμως η υπόλοιπη ημέρα κύλησε κανονικά.
Ανοίξαμε το advent callendar όπως κάθε μέρα (να μη πάει χαμένο κανένα σοκολατάκι), πήγαμε εργοθεραπεία και Jujitsu εννοείται. Δεν θέλει να χάνει προπόνηση ο μικρός. Αγαπάει πολύ αυτό το άθλημα. Αισθάνεται ζωντανός όταν μπαίνει στο τατάμι και ειλικρινά χαίρομαι για το παιδί μου.
Εκτός όμως από τον μικρό είχα να ασχοληθώ με τον μεγάλο μου γιο και το μωρό. Ο μεγάλος επέστρεψε ενθουσιασμένος και τρομερά κουρασμένος από την Θεσσαλονίκη. Παρόλα αυτά σήμερα είχε μάθημα και έπρεπε να φροντίσω να πάρει ένα καλό πρωινό και να τον πάω στον σταθμό του μετρό. Για το μωρό τα γνωστά, δεν αλλάζει κάτι στην ρουτίνα του, ευτυχώς!
Όλα κύλησαν ήσυχα όπως κάθε μέρα. Εύχομαι να είχατε και εσείς μια όμορφη και ήρεμη ημέρα παρέα με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.
Να έχετε και μια όμορφη και ήρεμη νύχτα! Καλό βράδυ!
Τι υπέροχη μέρα,αν και λίγο βροχερή μέσα μέσα. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Σήμερα είναι η μέρα του μικρού μου ζουζουνιού. Είναι προετοιμασμένος για τους αγώνες και ξύπνησε με full αυτοπεποίθηση.
Και ενώ ξύπνησα στην ώρα μου και ενώ ήταν όλα έτοιμα από εχθές το βράδυ (ξενύχτησα για να τα ετοιμάσω όλα) και ενώ ξύπνησα και τα παιδιά στην ώρα τους και έφαγαν πρωινό εμείς πάλι αργήσαμε κατά 15 λεπτά. Γιατί; Ρωτάς γιατί; Επειδή ο άντρας μου και η συνέπεια έχουν τσακωθεί από την ημέρα που γεννήθηκε. Ωωωωωω ναι! δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι πάντα μα πάντα αργούμε όταν πρέπει να πάμε κάπου όλοι μαζί.
Φτάσαμε αργοπορημένοι αλλά ευτυχώς δεν υπήρξε πρόβλημα. Το παιδί πήγε στον προπονητή του και στην ομάδα του και εμείς πιάσαμε θέση ψηλά στις κερκίδες όρθιοι, γιατί το συγκεκριμένο γήπεδο υστερεί σε αυτό το κομμάτι. Όπως καταλαβαίνεις ήμασταν πάρα πολλοί και οι θέσεις ήταν λίγες σε σύγκριση με τον κόσμο.
Για καλή μου τύχη το μωρό ήταν ήσυχο και κοιμόταν παρά την φασαρία του γηπέδου. Είχε έρθει και η νονά του μικρού να τον καμαρώσει και να του κάνει έκπληξη παρόλο που δεν αντέχει να τον βλέπει να παλεύει. Η αλήθεια είναι πως και εγώ όταν τον βλέπω να μπαίνει στο τατάμι και αρχίζουν τα γκία, οι μπουνιές και οι κλωτσιές νιώθω ότι θα μου βγει η ψυχή μέχρι να τελειώσει ο αγώνας.
Και τελικά τελείωσε ο αγώνας και το καμάρι μου έβαλε στην συλλογή του άλλο ένα μετάλλιο. Ασημένιο αυτή την φορά. Και μας έκανε για άλλη μία φορά περήφανους. Πάντα νιώθω περήφανη για τα παιδιά μου. Ακόμη και όταν δεν τα καταφέρνουν, αρκεί που προσπαθούν. Γιατί όπως τους λέω πάντα η προσπάθεια μετράει. Όλα τα άλλα θα έρθουν αρκεί να μη τα παρατήσουν.
Μετά από όλη αυτή την αγωνία και την συγκίνηση, όπως ήταν λογικό πεινάσαμε. Πήραμε τα ζουζούνια μας και κατεβήκαμε στο The mall Athens στο Μαρούσι και φάγαμε ιταλικό που είναι και το αγαπημένο μας.
Όπως καταλαβαίνετε μετά από μια τόσο έντονη μέρα το μόνο που θέλαμε όλοι μας ήταν να χουχουλιάσουμε στον καναπέ αγκαλιά με τις κουβέρτες συντροφιά με μία ωραία χαλαρωτική ταινία και μπόλικα ποπ κορν.
Και κάπου εδώ θα σας αφήσω για να απολαύσω την ταινία αγκαλιά με τα αγόρια μου.
Σάββατο σήμερα και ξημέρωσε μια εντελώς διαφορετική ημέρα. Καμία σχέση με τον χθεσινό κατακλυσμό. Μια γλυκιά λιακάδα μας καλημέρισε και αγκαλιά με τον ζεστό καφέ έκατσα να οργανώσω λίγο τα κορίτσια που δουλεύουν σήμερα και να ενημερώσω το organizer μου. Και όσο εγώ δούλευα τα αγόρια μου αποφάσισαν να βγουν βόλτα. Ο μικρός δηλαδή με τον μπαμπά του, γιατί ο μεγάλος είπαμε είναι Θεσσαλονίκη.
Αφού τελείωσα με την δουλειά σειρά είχαν το μωρό και η κουζίνα. Το μωρό να φάει, να αλλάξει πάνα και να κοιμηθεί και η κουζίνα για να φτιάξω το αγαπημένο φαγητό του μικρού. Τι άλλο; Μακαρόνια.
Μετά από τόσο παιχνίδι το παιδί πείνασε και έφαγε του σκασμού. Δύο πιάτα κατέβασε το πουλάκι μου. Όταν έχω μακαρόνια και πίτσα γίνεται μάχη στο σπίτι. Δεν τα προλαβαίνω. Ελπίζω ο μικρός να μη βγει μακαρονάς, γιατί τώρα με το ζόρι μας φτάνει μια κατσαρόλα μακαρόνια. Αν γίνει και αυτός μακαρονάς θα θέλω στην καλύτερη δύο κατσαρόλες μακαρόνια κάθε φορά.
Γενικά σήμερα είχα μια πολύ πολύ χαλαρή ημέρα μιας και είναι σαββατοκύριακο χωρίς εργασίες για το σπίτι. Μακάρι όλα τα σαββατοκύριακα να μην είχαν να διαβάσουν. Θα ήταν υπέροχο. Είναι δύσκολο το διάβασμα τις καθημερινές αλλά το ΣΚ είναι ακόμη πιο δύσκολο να τον βάλω να διαβάσει. Γιατί τα παιδιά σαν τον μικρό μου διαβολάκι που έχουν συσσωρευμένη ενέργεια δεν μπορούν να κάτσουν σε ένα γραφείο με τα βιβλία ανοιχτά. Θέλουν βόλτα με τα ποδήλατα, παιχνίδι στην παιδική χαρά και τρέξιμο πολύ τρέξιμο μέχρι να πονέσουν τα πόδια τους και να πουν τώρα θέλω να κοιμηθώ.
Έτσι σήμερα μιας και δεν είχαμε σχολικές εργασίες παίξαμε, χαλαρώσαμε και κοιμηθήκαμε νωρίς. Τα αγόρια μου κοιμήθηκαν νωρίς. Εγώ έφτιαξα τον σάκο του μικρού για τους αγώνες (γάντια, επικαλαμίδες, στολή, ζώνες, παπούτσια, φόρμα, παντοφλάκια κλπ). Και τα πράγματα του μωρού για να μην τρέχω το πρωί. Ετοίμασα και τα δικά μας τα ρούχα. Έτσι θα ετοιμαστούμε γρήγορα το πρωί και θα φύγουμε στην ώρα μας.
Και ενώ είμαι έτοιμη να πάω να ξεραθώ για ύπνο λαμβάνω δύο email (1 από τον Σύλλογο γονέων και κηδεμόνων και 1 από την διεύθυνση του σχολείου) και 1 μήνυμα στο Viber με το ίδιο περιεχόμενο. Το Χριστουγεννιάτικο Bazaar του σχολείου μας ήταν να γίνει αύριο ακυρώθηκε γιατί λόγω της χθεσινής κακοκαιρίας τα παιδιά των μεγάλων τάξεων δεν μπόρεσαν να πάνε στο σχολείο και να φτιάξουν τα στολίδια που θέλουν να πουλήσουν στο Bazaar.
Εμείς δεν θα πηγαίναμε έτσι κι αλλιώς, αλλά όταν έλαβα το email θυμήθηκα το περσινό Bazaar που είχαμε φτιάξει με τον μικρό μου τόσα πολλά πράγματα και καταφέραμε τελικά και τα πουλήσαμε όλα. Τίποτα δεν έμεινε. Ήμασταν ίσως και οι μοναδικοί που το καταφέραμε αυτό, που μας έφερναν πράγματα από τους διπλανούς πάγκους μήπως καταφέρουμε να πουλήσουμε και τα δικά τους χαχαχα. Πλάκα είχε. Τέλος πάντων φέτος δεν έχω καταφέρει να φτιάξω κάτι ακόμη. Αλλά επειδή κλείνουν τα μάτια μου και με βλέπω να κοιμάμαι πάνω στο laptop κάπου εδώ θα σας πω καληνύχτα και θα πάω να ξεραθώ στο κρεβατάκι μου.
Από εχθές βρέχει ασταμάτητα. Πότε δυνατά και πότε πιο ήρεμα. Κοιμήθηκα ελάχιστα γιατί είχα και την έννοια του μεγάλου που είναι τόσα χιλιόμετρα μακριά. Είναι το πρώτο μου παιδί βλέπετε και ήμουν στην ηλικία του όταν τον γέννησα και στην ουσία μεγαλώσαμε μαζί και όταν είναι μακριά νιώθω κάπως. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Anyway!
Έφτιαξα καφέδακια για εμένα και τον άντρα μου, Ξύπνησα τον μικρό να φάει πρωινό και ετοίμασα το webex στο laptop μου. Φρόντισα το μωρό ώστε να είναι ήσυχο όσο ο μικρος έκανε μάθημα και ευτυχώς έμεινε ελάχιστα ξύπνιο. Όσο υποτίθεται ότι έκανε μάθημα ο μικρός ετοίμασα φαγητό και έκανα μερικές δουλειές, γιατί με τέτοιο καιρό δεν λειτουργώ, δεν θέλω να κάνω τίποτα. Ευτυχώς δεν έχουν μαθήματα για το Σαββατοκύριακο και δεν θα χάσω χρόνο κυνηγώντας τον μικρό να διαβάσει. Γιατί ναι μεν θέλει να είναι πρώτος αλλά βαριέται να διαβάσει και μονίμως τρώμε 4 ώρες για μία αντιγραφή, 2 φωτοτυπίες και λίγη ιστορία.
Η βροχή μας έκλεισε μέσα σήμερα. Ευτυχώς δεν είχε προπόνηση ο μικρός. Σήμερα ξεκίνησε το Πρωτάθλημα Acropolis jujitsu 2025 στο οποίο συμμετέχει και ο μικρός μου, όμως η κατηγορία του παίζει την Κυριακή. Έτσι και ο μικρός θα ξεκουραστεί και εγώ θα προλάβω να ετοιμάσω την στολή του χωρίς άγχος. Και αφού εμείς μείναμε μέσα και ο μπαμπάς μας πήγε στην δουλειά, διασκεδάσαμε βλέποντας Frozen 1 και Frozen 2 ενώ παράλληλα σιδέρωναν το βουνό από τα ρούχα που είχε μαζευτεί και δίπλωσα και το άλλο βουνό με τα εσώρουχα και τις κάλτσες. Δεν έχω χειρότερο από αυτό. Το κακό είναι ότι μετά πρέπει να μπουν όλα αυτά στις ντουλάπες. Δεν έχω όμως επιλογή θα τα βάλω.
Και κάπως έτσι η μέρα πέρασε γρήγορα. Και αφού έκανα μπάνιο τα παιδιά και τους έδωσα να φάνε, τα έβαλα για ύπνο και πήρα με την ησυχία μου τον μεγάλο να μάθω πώς περνάει και αν χρειάζεται κάτι. Το καλό μου, μου έστειλε φωτογραφίες με τους φίλους του από την χθεσινοβραδινή τους βόλτα. Χαίρομαι που περνάει όμορφα! Είναι ευτυχισμένος και αυτό με κάνει και εμένα ευτυχισμένη. Να είναι καλά το παιδάκι μου. Και τα αδέρφια του το ίδιο. Τίποτα άλλο δεν θέλω. Να έχουν υγεία και ευτυχία!
Μου φαίνεται ότι έχω παραγίνει ευαίσθητη τελευταία. Συγκινούμε εύκολα. Είναι και ο Δεκέμβρης με τα Χριστούγεννα που με κάνουν τόσο ευαισθητούλα. Σκέφτομαι τον χρόνο που πέρασε, τα χρόνια που περνάνε σαν νερό και δεν τα καταλαβαίνουμε και ειλικρινά θα ήθελα να μπορώ να πατήσω ένα κουμπί και να σταματήσω το χρόνο εδώ. Όχι για να μη γεράσω, αλλά για να χορτάσω πιο πολύ τα παιδιά μου. Να τα κρατήσω λίγο παραπάνω κοντά μου πριν ανοίξουν τα φτερά τους και πετάξουν προς τα όνειρά τους.
Πάλι με πήραν τα ζουμιά. Άστο καλό πια! Σας αφήνω πριν βάλω τα κλάματα για τα καλά.
Goodnight and many many kisses! See you tomorrow for Blogmas Day 6!
Σήμερα η μέρα ξεκίνησε με ήλιο και συνεχίστηκε το απόγευμα με πολλή βροχή. Αναρωτιόμουν όλο το απόγευμα πώς θα πάω τον μικρό στην προπόνηση αν δεν κοπάσει έστω λίγο η βροχή. Και την κατάλληλη στιγμή η βροχή σταμάτησε για λίγο και ο μικρός δεν έχασε την προπόνηση του.
Παρόλα αυτά ο μεγάλος πήγε κανονικά στην σχολή γιατί την ώρα που είχε μάθημα στον ουρανό δέσποζαν μόλις λίγα γκρίζα σύννεφα και το απόγευμα ταξίδεψε για Θεσσαλονίκη. Τι αγονία και αυτή; Να μετράω τις ώρες μέχρι να φτάσει. Να του στέλνω συνεχώς μηνύματα για να δω αν είναι καλά και πού βρίσκονταν κάθε ώρα. Θα μου πεις είναι άντρας πια, σε 2 μήνες κλείνει τα 20, αλλά και πάλι… Η αγονία της μητέρας δεν κοιτάει την ηλικία του παιδιού. Ο μεγάλος έχει ταξιδέψει χωρίς εμάς και άλλες φορές αλλά πάντα είχε παρέα μαζί του. Τώρα ήταν εντελώς μόνος του. Παρόλα αυτά έφτασε καλά και με πήρε αμέσως τηλέφωνο να μην ανησυχώ.
Με τον καιρό έτσι ήταν αδύνατον να κάνουμε κάτι άλλο σήμερα εκτός από το να κάτσουμε και να χουχουλιάσουμε στον καναπέ δίπλα στο στολισμένο δέντρο, να ανοίξουμε τα adnet calendars και να δούμε τηλεόραση. Και κάπου εδώ σκέφτομαι ότι έχω ξεχάσει να σας δείξω το δέντρο
Ταράααν!!! Και αυτό είναι το δέντρο Number one. Ενώ λατρεύω το μαύρο και το μπλε, στο δέντρο μου, μου αρέσει να βάζω πολύ λευκό. Έχω την αίσθηση ότι έτσι φαίνεται σαν χιονισμένο. Από την άλλη ο μικρός μου λατρεύει τα χρώματα και του καρυοθραύστες, για αυτό τον λόγο και έχει δικό του δέντρο και δική του γωνία στο σπίτι που την στολίζει μόνος του και με κατασκευές δικές του.
Και αυτή είναι η γωνία του μικρού που την στόλισε και φέτος με πολλή πολλή αγάπη! Και τις επόμενες ημέρες θα φτιάξουμε και άλλες χριστουγεννιάτικες κατασκευές. Βλέπετε εμείς στολίζουμε κάθε μέρα μέχρι την ημέρα που θα αποφασίσουμε ότι ήρθε η ώρα να ξεστολίσουμε χαχαχα!
Εκτός από τα δεντράκια μας έχουμε βάλει φωτάκια και στολίδια και σε άλλα σημεία του σπιτιού και ελπίζω τις επόμενες ημέρες να στολίσουμε και έξω μιας και θα έχει 4ήμερο ρεπό ο άντρας μου.
Και αυτά τα λίγα έχουμε κάνει μέχρι τώρα και έχει και συνέχεια. Ο μικρός περιμένει πώς και π’ως να φτιάξουμε χριστουγεννιάτικες κατασκευές. Αρκεί να βρω χρόνο γιατί ακόμη έχω πολλά να κάνω στο σπίτι. Βλέπετε με την εγκυμοσύνη, μετά με την γέννα (γέννησα με καισαρική) έχουν μαζευτεί πολλά.
Κάποια στιγμή το απόγευμα λάβαμε email από το σχολείο ότι τα σχολεία αύριο θα παραμείνουν κλειστά. Και θα κάνουν μάθημα μέσω webex. Τι ανακούφιση! Με αυτό τον καιρό δεν υπήρχε περίπτωση να πάω αύριο το παιδί στο σχολείο.
Φτάνοντας στο τέλος της ημέρας τα παιδιά κοιμήθηκαν νωρίς. Αυτό μου έδωσε περισσότερο χρόνο για εμένα. Πήρα τον μεγάλο τηλέφωνο να δω αν είναι καλά και πώς ήταν το ταξίδι του, αν τακτοποιήθηκε και ήταν ήδη με τους φίλους του και ήταν ενθουσιασμένοι και οι τρεις. Είμαι σίγουρη ότι θα περάσουν υπέροχα. Είναι και οι τρεις καλά παιδιά και ξέρουν να διασκεδάζουν.
Από την ήμερα που γέννησα η πρωινή μας ρουτίνα είναι η ίδια. Και σήμερα λοιπόν μιας και είναι Τετάρτη ο μεγάλος πήγε στην σχολή, ο μικρός στο σχολείο και εγώ με τον άντρα μου και το μωρό απολαύσαμε για άλλη μία μέρα τον καφέ μας με το πρωινό μας. Δεν ξέρω εσείς αλλά εμείς από την πρώτη μέρα συγκατοίκησης έως και σήμερα 16,5 χρόνια μετά το πρωί πίνουμε μαζί καφέ και τρώμε μαζί πρωινό με τον σύζυγό μου. Νομίζω ότι όταν θα σταματήσει αυτή η τόσο γλυκιά συνήθεια ένας από τους δυο μας δεν θα υπάρχει πια. Αχ! τι με έπιασε σήμερα; μάλλον φταίει ο μουντός καιρός.
Μετά την τόσο γλυκιά πρωινή μας ρουτίνα ξεκίνησε το μαρτύριο. Εκτός από τα κλασικά μαγείρεμα και όλα τα απλά καθημερινά πράγματα που πρέπει να γίνουν, έπρεπε να καθαρίσω σε βάθος τα δωμάτια γιατί σήμερα στρώσαμε. Ναιιαιαιαι. Τα καταφέραμε και τα στρώσαμε τα χαλιά στεγνά. Στο τσακ πρόλαβα να τα μαζέψω από το μπαλκόνι πριν μου τα κάνει μούσκεμα η βροχή. Ακόμη λίγο να με καθυστερούσε εκείνη η πελάτισσα θα είχαν γίνει μούσκεμα τα χαλιά και θα γινόμουν έξαλλη.
Μπορώ να πω ότι κουράστηκα πάρα πολύ σήμερα. Ξύπνησα κουρασμένη αν και κοιμήθηκα αρκετά χωρίς να με ενοχλήσει ο φατσουλίνος μου το βράδυ. Αλλά το πρωί δεν είχα κουράγιο. Ειλικρινά με το ζόρι στεκόμουν και δούλευα. Τα κατάφερα όμως και έβγαλα και αυτή την ημέρα.
Τα παιδιά μετά τα μαθήματα τους άνοιξαν τα Advent Calledar τους. Έφαγαν το γλυκάκι τους, μετά το φαγητό τους και ο καθένας ασχολήθηκε με το πρόγραμμά του. ο μικρός κλασικά διάβασμα, λογοθεραπεία και τι άλλο προπόνηση. Έχουν προετοιμασία για το Acropollis 2025, το οποίο είναι αυτή την εβδομάδα. Ενώ ο μεγάλος αφού ξεκίνησε την εργασία του καποια στιγμή βγήκε με έναν φίλο του και όταν επέστρεψε έφτιαξε τα πράγματα του γιατί αύριο έχει ταξίδι μετά την σχολή.
Και αφού κάναμε μπάνιο φάγαμε και διαβάσαμε παραμύθι όπως κάθε βραδύ ( σήμερα διαβάσαμε το » Ο Αϊ – Βασίλης ήρθε για να μείνει!» από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος», ήρθε η ώρα που τα παιδιά κοιμούνται και η μαμά χαλαρώνει περιμένοντας τον μπαμπά να επιστρέψει από την δουλειά. Γιατί μόλις επιστρέψει έχει ταινία στο δωμάτιο με μπόλικα ποπ κορν και ανθρακούχο νερό.
Η μέρα ξεκίνησε χαλαρά και ήρεμα. Το μωράκι μας κοιμήθηκε το 10ωράκι του (ωωω ναι είναι σχεδόν 3 μηνών και έχει μία εβδομάδα που κοιμάται σερί 10-12 ώρες) και εγώ ξεκουράστηκα.
Ξύπνησε το μωρό. το τάισα, το άλλαξα, το κοίμισα και ξύπνησα τον μικρό για το σχολείο. Αφού άφησα το μωρό με τον μπαμπά να κοιμούνται αμέριμνοι πήγα το παιδί στο σχολείο, γύρισα και κλασικά έσβησα όλα τα φωτάκια. Αφού τα χαλιά πλύθηκαν εχθές και οι υπόλοιπες δουλειές μπορούν να γίνουν σε πιο νορμάλ ρυθμό (τον δικό μου ρυθμό), το πρώτο πράγμα που ήθελα ήταν καφέ και πρωινό. Αλλιώς δεν λειτουργώ.
Καφές λοιπόν και πρωινό συντροφιά με τον σύζυγο μου και το μωρό σήμερα το πρωί μιας και ο μικρός ήταν στο σχολείο και ο μεγάλος στην σχολή. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από αυτές τις μικρές καθημερινές στιγμές με την οικογένεια μου.
Η μέρα κύλησε ήρεμα. Εγώ ασχολήθηκα με την δουλειά. Να κόψω τιμολόγια, να στείλω τιμολόγια. Να απαντήσω σε τηλέφωνα και να βγάλω πρόγραμμα για την επόμενη. Παράλληλα να μαγειρέψω, να ετοιμάσω τα πράγματα που παίρνει ο άντρας μου στην δουλειά. Ευτυχώς που τα πρωινά μέχρι το μεσημέρι είναι σπίτι μαζί μου και μοιραζόμαστε δουλειές και δρομολόγια.
Ο μικρός όταν επέστρεψε άνοιξε το Advent Callendar και μετά έκανε όλα τα υπόλοιπα. Διάβασμα, φροντιστήριο και προπόνηση. Από όλα αυτά μόνο την προπόνηση απολαμβάνει γιατί εκτονώνει την ενέργεια του. Και πιστέψτε με έχει πάρα πολλή ενέργεια.
Μέσα σε όλα αυτά αποφάσισα ότι σήμερα ήθελα να τακτοποιήσω την βιβλιοθήκη στο σαλόνι, η οποία έχει μόνο δικά μου βιβλία. Είναι τόσα πολλά που έχω χάσει το μέτρημα και έχω διαβάσει μόνο τα μισά. Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται αφού είμαι από τους λίγους ανθρώπους που αγοράζουν πολλά βιβλία μαζί γιατί θέλω να έχω επιλογές όταν βρω χρόνο για διάβασμα. Γενικά διαβάζω μου αρέσει αλλά…. Δεν έχω όσο χρόνο θέλω για να διαβάσω. Έτσι Αγοράζω βιβλία που μου αρέσουν και τα διαβάζω όταν εγώ το θελήσω. Παρόλα αυτά σήμερα κατάφερα να τα βγάλω όλα από την βιβλιοθήκη να την καθαρίσω και να τα τακτοποιήσω ξανά.
Και μετά από μια γεμάτη μέρα με υποχρεώσεις, δουλείες και δραστηριότητες ήρθε η ώρα τα παιδιά να κάνουν μπάνιο και να να κοιμηθούν. Εννοείται ότι έφαγαν χαχαχα. Και έτσι ήρθε η ώρα και για την δική μου χαλάρωση. Σήμερα θα δω σε replay tv (γιατί μόνο έτσι μπορώ να δω τις σειρές που μου αρέσουν στην τηλεόραση), τα 2 νέα επεισόδια από το Porto Leone.
Πάω να απολαύσω την σειρά. Θα τα πούμε αύριο στο blogmas day 3.
Καλό μήνα!!! Ωραία μπήκε ο μήνας. Με βρήκε να τρέχω πανικόβλητη για ακόμη μία χρονιά να πλύνω τα χαλιά. Πάντα στολίζουμε πριν βγει ο Νοέμβριος (εσωτερικά του σπιτιού τουλάχιστον), αλλά πριν στρώσουμε τα χαλιά. Φέτος στολίσαμε τα δικά μας δέντρα στις 26 Νοεμβρίου και της πεθεράς μου την αμέσως επόμενη ημέρα. Δεν άντεχα να στολίσω τρίτο δέντρο την ίδια ημέρα. Κάθε χρόνο λέω να πλύνω τα χαλιά τον Μάιο που τα βγάζω. Αλλά πάντα μα πάντα κάτι θα τύχει και θα καταλήγω να τρέχω τελευταία στιγμή. Εεεεε φέτος το τερματίσαμε. Έπεσαν όλα μαζί. Η εγκυμοσύνη, η γέννα, η δουλειά κλπ.
Έτσι σήμερα με το καλημέρα σας και το καλό μήνα βγάλαμε χαλιά για πλύσιμο. Και εννοείται ότι μαζί με τα χαλιά συνέχισα να ξεσκαρτάρω πράγματα. Ναι ναι ξεκίνησα τον Νοέμβριο που ένιωσα να ανακτώ δυνάμεις. Έβγαλα τα χειμωνιάτικα, τακτοποίησα τα καλοκαιρινά και πέταξα ότι δεν μας κάνει και δεν είναι για να τα φορέσει άνθρωπός και κάποια τα έδωσα σε μια φίλη να τα πάει σε ένα Bazaar μιας αγγλικανικής εκκλησίας. Συνέχισα που λέτε να πετάω άχρηστα πράγματα, ενώ έκανα διαλείμματα για να ταΐσω το μωρό να του αλλάξω πάνες και να εκτελέσω όλα εκείνα τα δρομολόγια προς και από τα φροντιστήρια και τις δραστηριότητες του μικρού.
Ο μικρός μου ενθουσιασμένος που μπήκε ο Δεκέμβριος άνοιξε το andent callendar με τέτοια λαχτάρα όταν γύρισε από το σχολείο που τραγουδούσε από την χαρά του το «Ρούντολφ το ελαφάκι» και έτρωγε το σοκολατάκι της Kinder. Και αφού ανοίξαμε το advent callendar και τραγουδήσαμε άρχισε όπως είπαμε και πάρα πάνω το τρέξιμο για να προλάβουμε τον χρόνο. Να προλάβουμε να διαβάσουμε, να είμαστε στην ώρα μας για την εργοθεραπεία, να είμαστε στην ώρα μας στην προπόνηση, να προλάβω να μαζέψω όσα περισσότερα πράγματα μπορώ για να έχω λιγότερα για αύριο. Γιατί δεν φτάνει μόνο να γίνει ένα γερό ξεκαθάρισμα, πρέπει να καθαριστούν όλα τα δωμάτια του σπιτιού και να στρωθούν. Αν προλάβουν να στεγνώσουν γιατί και υγρασία έχει και κακοκαιρία έχει δώσει και αν δεν στεγνώσουν να δω τι θα τα κάνω….
Και μετά από όλη αυτή την τρέλα, επιτέλους νύχτωσε και μπορώ να πω πώς θα κάτσω να χαλαρώσω στον καναπέ δίπλα στο στολισμένο δέντρο με τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν και με τον άντρα μου παρέα να απολαμβάνουμε την ησυχία του σπιτιού βλέποντας μια ωραία ταινία.
Argi's diary 